Français

* Jeff Callebaut, niet zomaar een Dj!!!
(The Kings (Aalst) - Champoo (Wichelen) - Popcorn)

Dj is niet meer die leuke bijverdienste, waarvan velen dromen, om een extra centje bij te verdienen, maar is in deze tijd een keiharde job die steeds blootstaat aan kritiek.
Hij is de centrale figuur op de huidige Popcorn party's.
Van hem wordt verwacht, dat zijn weekendgastheer(vrouw) met grote tevredenheid kan terug kijken op een geslaagde avond.
Jeff Callebaut is één van die vele Popcorn Dj's.

In de week is hij bediende bij een belangrijke instelling in de hoofdstad, maar in het weekend leeft hij zich uit in zijn grote passie: vinylplaten draaien op de Popcornparty's.
Tevens is hij een gekend verzamelaar van "Popcorn Oldies".

* Hoe bent u op het idee gekomen om platen te verzamelen?

In de beginjaren zeventig was er hier in Aalst een discotheek die vooral bekendheid verwierf, door uitsluitend soulmuziek te draaien. "The Kings".
Ik was onmiddellijk weg van die muziek. Mijn groot probleem was : hoe geraak ik aan die muziek?

* Wat bedoelt u? Waren ze zo zeldzaam?

De meeste van deze platen zijn niet meer te vinden; ten minste niet in België.
De verzamelaars dienen ze te zoeken in Groot Brittannië en vooral in de USA.
Het vergde veel tijd en sommige platen zijn zo zeldzaam dat ze een fortuin kosten.
Ik kreeg toen als 18-jarige wel wekelijks mijn zakgeld, maar dat was niet voldoende om deze platen te bekostigen. Dus zocht ik andere inkomsten, en ben ik dan begonnen als Dj.
De definitieve doorbraak als Dj was in 1976 met de Champoo, een dancing die uitsluitend Popcornoldies wou draaien...

* Dus goedkoop zijn ze niet, de vinylplaten?

Dat hangt grotendeels af van de zeldzaamheid van het nummer en het platenlabel.
Tegenwoordig betaalt men soms prijzen die de pan uitvliegen...

* Uit welk muziekgenre bestaat uw verzameling?

De meest gezochte muziekstijl is de Soulmuziek, R&B, Jazz en de zogenaamde Highschoolsound.
Mijn geliefkoosde muziek is de Tamla Motown sound, waarvan ik ook een uitgebreide collectie bezit.

* Kunt u een omschrijving geven aan de Popcornoldies?

De naam Popcornoldies of ook nog Golden Oldies genaamd is in feite ontleend aan de naam van de dancing in het Waasland. Het is deze dancing die met deze muziek is begonnen nadat de muziekstijl een eigen leven ging leiden na de Groove periode.
Popcornoldies bestaat vooral uit muziek van de jaren vijftig en zestig.
Bedoelde platen scheppen een aparte sfeer. Begin jaren tachtig zagen Dj's van bepaalde discotheken dat deze muziek ook succes kende in hun discotheek.
Er werden zelfs van deze unieke platen "Bootlegs" op de markt gebracht, maar kwalitatief bleven die onder de middelmaat, en waren beslist niet goedkoop.
Sommige dancings draaiden zelfs full time Popcornoldies en creëerden daardoor een eigen publiek.
Naar de Champoo-Wichelen en Popcorn-Vrasene kwam er elke week een massa volk, zelfs vanuit Frankrijk en Nederland. Een unieke belevenis!!!

* Is 'Dj zijn' vandaag, een moeilijk vak geworden?

In zekere zin ging vroeger alles eenvoudiger. De Dj moest toen alleen maar zorgen dat er goede muziek door de klankkasten kwam. Het vroegere amateurisme is nu wel voorbij.
De Popcornlover is kritischer geworden en het vergt een grote inspanning van een Dj en concentratie in zijn vak.
Hij moet zijn publiek door en door kennen, en vooral aanvoelen wanneer de ambiance een hoogtepunt moet bereiken.
De Dj is en blijft de hoofdfiguur!!!!
Het is normaal dat alles door de jaren heen is veranderd. Maar toch vind ik het nog steeds leuk om anderen te plezieren in het weekend en dat is toch een belangrijk iets in deze tijd....

~ Mijn favoriete Top 10:

1) My loving time - Jimmy Hughes
2) Find another girl - Jerry Butler
3) Then only then - Walter Jackson
4) So far away - Hank Jacobs
5) The one who really loves you - Mary Wells
6) Having a party - The Ovations
7) Hand it over - Chuck Jackson
8) Come on and dance with me - Johnny Burton
9) Twine Time - Cliff davis
10)Cuchy frito man - Billy larkin & Delegate

* Ruime tijd geleden verscheen er een interview met Jeff Callebaut in "Het Nieuwsblad".
> Dit artikel lees je hier:

~ Twintig jaar disc jockey:

Artikel verschenen op 5/6/1993 in het Nieuwsblad (Kultuur Interview)
Door Paul DEMEYER

Jeff Callebaut

Twaalf geleden veranderde hij zijn naam. Jef werd Jeff. Jeff Callebaut zou Amerika gaan. Een vriendin op de ambassade had hem een over te nemen platenzaak getipt. In Los Angeles kon Jeff een nieuw leven beginnen, als platenboer. Net toen de laatste details geregeld waren, overleed de vriendin aan kanker. Jeff bleef Jeff en in België. Vandaag stuurt dancing Popcorn affiches en kaartjes rond : Twintig Jaar disc jockey Jeff. Hoe houdt iemand het zo lang uit ? Jeff Callebaut verantwoordt zich, tijdens zijn lunchpauze.

"Mijn vader had het café met feestzaal De Vrede, in Denderleeuw. Op feestavonden deed hij een beroep op diskobars. Toen één van de disc jockey's ermee stopte, kocht vader zijn diskobar over. Mijn broer en ik trokken met die diskobar doorheen Oost-Vlaanderen en Brabant. Ieder weekeinde draaiden wij plaatjes op trouwfeesten. Na twee jaar was ik het gesleur met de diskobar en de verplaatsingen moe."

"Net op dat moment kon ik als dj aan de slag in The Kings, een topdancing in Aalst. Ik draaide op vrijdag en zaterdag tegen 120 frank per uur. Nu lijkt dat weinig maar in 1974 was dat zeer behoorlijk betaald."

"Drie jaar later kreeg ik een aanbod van een nieuwe dancing. Ik heb liever dat u de naam niet noemt. Hij had namelijk een reputatie. Het was een mooi aanbod : 20.000 frank per maand.

"Ik ging in het voorstel in en speelde het spel slim. Deze keer bracht ik mijn eigen platen mee en kocht wekelijks nieuwe, van mijn eigen geld. Sommige weken spendeerde ik 30.000 frank aan nieuwe platen. Op die manier bond ik de baas aan mij. Gooide hij mij eruit, dan was hij meteen heel zijn platenkollektie kwijt. Dat zou een ramp geweest zijn. Het publiek kwam immers niet zo maar naar een dancing. Ze kwamen voor de baas of de garçons, maar meestal voor de dj en zijn muziek."

"Nog een vier jaar later opende Popcorn, in Vrasene de deuren. In een mum van tijd werd dat dé topdancing. Ik ging er ook vaak uit, na mijn uren als dj. Popcorn had blijkbaar van mijn kwaliteiten gehoord, want op een avond stuurde de baas een mannetje om mijn werk te beluisteren. Dat beviel hem en kort daarop deed Popcorn mij een voorstel; Een heel mooi voorstel : 1.800 fr per uur. Vandaag is dat veel geld, in 1977 was dat zeer veel geld. Noteer wel dat ik nooit in het zwart werkte."

"Zestien jaar later ben ik nog steeds dj in Popcorn. Enkel nog maar op zaterdagavond. Een mens veroudert en kan niet meer zo goed tegen die slopende nachten."

~ Bioritme:

"In de beginjaren was ik onverwoestbaar. Ik draaide vrijdag-, zaterdag- en zondagnacht en ging daarna nog uit. Maar nooit, niet één keer, sliep ik langer dan tot 12 u. s'middags Langer slapen is onverantwoord tegenover mijn vrouw en mijn zoontje Cederic."

"Ik leef met twee bioritmes : eentje voor tijdens de week en een ander voor het weekeinde. Die twee kennen elkaar niet, dat is maar goed ook. Zo zit ik elke maandagochtend weer fris achter mijn bureau. Nooit kwam ik te laat, nooit meldde ik me ziek, op mijn werk."

"Toch lieten die twintig jaar dj sporen na. Omdat ik altijd de volumeknop flink opendraaide ben ik een beetje doof."

"Een jaar nadat mijn Amerikaans plan in het water viel ontmoette ik mijn vrouw. In de dancing. Een jaar later zijn we getrouwd, nog een jaar later is onze zoon geboren. Ik heb ontzettend veel geluk met mijn vrouw. Zij vertrouwd mij, daardoor ben ik tot vandaag dj gebleven. Ik zag veel huwelijken van kollega's stuklopen, omdat de man bleef draaien."

~ Vrouwen:

"Ik begrijp de drang van die mannen. het is inderdaad verslavend. Elke week sta je weer voor die uitdaging : zal ik het publiek op de dansvloer krijgen ? Ik heb dat nog altijd. Wanneer ik op zaterdagavond in mijn wagen stap, op weg naar Popcorn, ben ik niet om aan te spreken. Ik ben dan al volledig gekoncentreerd op de nacht die komt.

"Zijn dj's aantrekkelijk voor vrouwen ? Ontegensprekelijk. Ik voel vandaag trouwens een heropleving van mijn sukses. Maar disc jockeys kunnen dat succes maar beperkt gebruiken. De meisjes hebben meestal niet geduld te wachten tot de dj klaar is met zijn werk. En tijdens de week blijft ook maar weinig tijd over. Dan gaan de goede dj's op platenjacht."

"Die platenjacht is zeer belangrijk. Disc jockey's bestaan in de eerste plaats bij gratie van muziek. Daarop moet je je dus koncentreren. Niet op een inspanning kijken. Zoeken tot je die ene plaat, waarvan je weet dat zij de massa aan het dansen kan brengen, hebt. Dat was altijd mijn ingesteldheid."

"Ik trok regelmatig naar Amerika. Ik had altijd altijd een klein platendraaiertje bij. Daarmee trok ik dan op stoffige zolders en beluisterde alle platen. Soms van 6 u 's ochtends tot middernacht, met amper een lunchpauze. Maar die inspanningen loonden. Zo vond ik 'Cleopatra Kick' van Jacky La Forge, voor omgerekend 15 fr. Jammer genoeg had ik voor datzelfde plaatje hier een jaar daarvoor 12.000 fr neergeteld."

"Vandaag is die platenjacht van minder belang. De moderne disc jockey moet er enkel maar op letten dat zijn platen de juist beat hebben, dan dansen de mensen wel. Van ons verwachtte men variatie.

~ Verschillen:

"Naast een muziekkenner was een goede disc jockey ook een psycholoog en biechtvader. Vanachter je platendraaier zag ik relaties ontstaan en weer kapotgaan. Dan was je een troostende schouder of je bemiddelde in een nieuwe liefdesrelatie. Een goede disc jockey was een bakermat in de uitgangszee. Maar ik stelde mijn grenzen. Ik kon niet altijd ingaan op verzoekplaten, zeker niet wanneer ze om het uur dezelfde plaat aanvroegen.

"Vandaag is de grens tussen publiek en de disc jockey veel breder. In die mega-dancings zie je de dj amper, laat staan dat je hem kan gaan storen. Dat sociale aspect is helemaal verdwenen"

"Vroeger was het vak van dj nog veel ambachtelijker. Ik draaide zeer lang op de Lenco L75.
Terwijl de ene plaat draaide lag de ander al klaar op een tweede platendraaier, die wij dan met de hand vasthielden, net in die groef waar wij het wilden dat de muziek begon. Met de komst van de cd-speler is dat allemaal veranderd. De charme is er wat af. Ik heb trouwens nog maar één jaar een cd-speler. Er komt te veel oud materiaal op cd uit, om geen cd-speler te kopen."

"Ik moet eerlijk zijn : vroeger had de dj het toch gemakkelijker. Mensen gingen toen in groep uit. Wanneer één uit die groep danste stond meteen heel de bende mee op de dansvloer. Nu gaat men meestal alleen of ten hoogste in koppel uit. Daar ligt dus een grote uitdaging van de moderne dj. Dan komt het erop aan je publiek te kennen. Weten wie de boel in vuur en vlam kan zetten. Van die types moet je het hebben. Maar je moet wel weten wanneer je hen kan pakken. Je moet je troefplaten op het juiste moment draaien.

"Ik kende mijn publiek, dat was mijn grootste troef. Op een keer was ik weggekonkurreerd. Na twee weken smeekte de baas mij terug te keren. Zijn publiek was zowat gehalveerd. Hetzelfde gebeurde telkens ik met vakantie ging."

"Om helemaal eerlijk te zijn : de echte disc jockeys vind je niet in een diskotheek, maar op de baan. Zij die elke week bruiloften draaien, dat zijn de echte. Zij moeten naar ieders smaak draaien voor elke leeftijd en altijd voor een ander publiek Voor hen neem ik mijn pet af.

"De allerbeste disc jockeys is hij, die zelfs mij op de dansvloer krijgt. Zelf dans ik namelijk bijna nooit. Maar dat blijkt eigen aan alle disc jockeys. Mijn plaats is aan de andere kant van de barrière.

~ Stoppen:

"Ik zeg al tien jaar ermee te stoppen. Eén keer was het bijna gelukt. Maar na zeven maand stond ik weer achter de draaitafel."

"Waarom ga ik ermee door ? Zeker niet voor het geld. Ik ben trouwens al lang op mijn retour. De tijd dat ik 15.000 fr kreeg om 3 uur te draaien op een feest in Dendermonde is lang voorbij."

"Ik zwak het belang van het geld als drijfveer echter niet af. Met een deel van dat geld ben ik een nieuw huis aan het bouwen. Een ander deel zit in mijn platenkollektie. Als jonge gast durfde ik het wel breed laten hangen. De wagens waarmee ik reed, staken soms de ogen uit. Maar men vergat daarbij wel dat ik ieder weekeinde werkte, nooit thuis was op kerst- en oudejaarsavond."

"Misschien hou ik er dit jaar mee op. Net als ik is ook de Popcorn over zijn hoogtepunt heen. Even, met de revival van de muziek van de jaren '60 en '70 hoopten we op meer publiek. Maar dat stagneerde al weer snel. Nu gaat het weer bergaf".

Artikel van Paul DEMEYER

 (Erik Verstichel, 18/3/2001)
Dj Jeff draait nog regelmatig in dancing 'The Popcorn'. Ik ontmoette hem onlangs en van stoppen was er geen sprake. Na een jarenlange stilte is er een ware revival aan de gang. Nu de meeste uitgaanders van weleer meer tijd aan zichzelf kunnen besteden nemen ze de draad weer op en herontdekken ze hun geliefde dansmuziek van 20 jaar geleden...