~ Alles begon in 1967.

Mijn eerste ervaring als Dj deed ik op in een jeugdclub.
De “Freewheeling club” was één van een 6-tal jeugdclubs die regelmatig TD’s inrichtte in het “Guloten huis” aan de Veemarkt in Mechelen.
Er kwam een meer “trendy” publiek naartoe dan in de andere clubs.
Ik was toen 17 jaar, en samen met mijn collega Ronald Soille draaiden we er platen zoals “Hold on I’m coming / Sam & Dave – Sookie Sookie / Don Cavay – Ride your Pony / Lee Dorsey – Hey Mr DJ / Bobby Moore alsook Jr Walker – Prince Buster & the Skatalites”.
Na een zestal maanden kreeg ik een aanbieding van de “Kings Club”, een kleinere disco aan de Vismarkt in Mechelen (feb. ’68). (Ik mocht er in feite nog niet binnen omdat ik geen 18 was).
Ik draaide er veel Motown, Memphis Soul en o.a. platen van Alvin Chash – Turne Time Philly Freese / Gene Chandler – There was a time / Barbara Acklin – Lover makes a woman en James Brown Live at the Appolo. Een jaar later werd de Kings Club vergroot en veranderde de naam in “Bull Club” (1969).
De muziek was voornamelijk geïnspireerd door België’s Top-Dancing van dat moment, nl. de “Phare Chock” in Antwerpen (Eigenaar én DJ was Dona Van Den Bergh, de beste DJ die ik ooit gekend heb tot nu toe). Favoriete platen in de “Bull Club” waren The Funky Lloyd Price Orchestra – Oh Pee Day / Pigmy – Billy Larkin / I got what it takes Brooks & Jerry / Funky 69 – Alvin Cash / Memphis Underground – Herbie Mama en klassiekers van de “Groove”, waar ik een jaar tevoren voor de 1ste maal als klant was verzeild geraakt.
In de Bull Club leerde ik Gerrit Franken kennen en wisselden we vanaf toen geregeld platen-info uit met mekaar.

~ 1970.

Na mijn legerdienst begon ik als DJ in de Club N° 2, de nieuwste en grootste dancing van Mechelen.
Het was een zaak die bestond uit 3 delen:
1. De discotheek waar de nieuwste platen werden gedraaid.
2. De bar, een klein stijlvol salonnetjes waar voornamelijk Crooners en Fifty’s muziek aan bod kwamen.
3. De kelder, waar Soul muziek absolute hoogtij vierde.
In de Club N° 2 werd ik als DJ veelzijdiger en leerde er van Jan Van Vaerenbergh, de uitbater en muziekkenner, een betere structuur te brengen in mijn manier van platen draaien.

~ 1971 – The Groove in Oostende.

In 1971 zat de Groove in de problemen. Een hele resem DJ’s, meestal zwarte Amerikanen, bleven er zelden langer dan enkele weken. Toen de DJ me op een avond vertelde dat hij er ook mee stopte besloot ik bij Nick (Dardenne), de uitbater, te informeren of ik het volgende week als DJ mocht proberen. Het gevolg was positief.
The Groove, in de Langestraat in Oostende, was een kelder in een L-vorm en was bijna één en al dansvloer. Aan de muur hingen grote zwart-wit foto’s van Diana Ross en enkele befaamde Blues – vedetten, belicht met rode neonlampen.
Het publiek was speciaal en bestond uit alle klassen, geaardheid en afkomst.
De meeste waren uiterst smaakvol gekleed, maar het waren eerst en vooral Soul-fanaten en fantastische dansers! (Als je in The Groove niet goed genoeg kon dansen, kreeg je van de baas een trap onder je kont en vloog je eruit!). De muziekinstallatie was er fantastisch (volgens de normen van die tijd). De boxen waren kristal helder van klank en lieten de muziek tot in de kleinste details tot z’n recht komen.
De discobar was een kastje tegen de muur en de draaitafels stonden op ongeveer 1m30 hoog. Ik stond met mijn rug naar het publiek, tussen het publiek, maar kon de dansvloer gadeslaan via een spiegel achter de disco bar.
Deze disco bar was niet afgesloten van het publiek (iedereen kon erbij), maar ik kon er zeer handig werken. Later heeft men er een toog rond gebouwd en uiteindelijk de disco bar er bovenop geplaatst.
In The Groove kwamen de meest fanatieke Soul-freaks die er bestonden, o.a. Jean Claude Fritsch (Coco), Michael Lecroart, Henk Ruebens, Michel en Jean Yves Montasy, Paul Devender, Moulay, J.P. Delabelle, Philip dumont, François Van der Veken e.v.a., kortom, allemaal jongens die meer dan hun steentje hebben bijgedragen aan het latere succes van de Popcorn-Oldies.
In die periode ben ik dan ook intensief begonnen met mijn platenverzameling.

Via Paul Desteder (DJ New-Inn te Gent) kwam ik in contact met Robert Opgenhaffen.
Hij verelde me dat zijn DJ’s Luk en Gerrit Franken naar de concurrentie (Kings-Pub) waren.
Vanaf toen speelde ik elke zondagnamiddag in The Popcorn (de zaterdagavond in The Groove).
Een tijd later is Luk Franken terug gekomen en hebben we samen een vast team gevormd. (In de winter speelden we samen in de Popcorn in Antwerpen).
In de beginperiode was de Popcornmuziek voor 80% dezelfde als in de Groove, de overige 20% werd beïnvloed door de “Phare Chock” in Antwerpen.
Wegens huwelijksplannen ben ik dan eind ’74 gestopt in de Popcorn en in de Groove, maar draaide nog wel in de “Time Out” in Ruisbroek.
Zo belande ik voor een tijdje in een meer commercieel muziek circuit.

~ Major Lance.

Nadat ik een jaar eerder reeds een eenmalig optreden in Mechelen had georganiseerd, kreeg ik in ’75 uit Engeland de vraag om een tournee te organiseren voor Major Lance.
Ik begon gedurende enkele maanden België te doorkruisen op zoek naar plaatsen voor optredens. De tournee werd een groot succes! 17 Shows in 10 dagen in Vlaanderen en Wallonië. Later ben ik uitgenodigd bij Major Lance thuis in Atlanta en heeft hij mij voorgesteld aan Curtis Mayfield, Otis Leowille en Carl Davis.
Tijdens de tour met Major Lance kwam ik Robert Opgenhaffen opnieuw tegen en hij vroeg me om opnieuw in de Popcorn te werken. Zo begon ik in juli 1975 voor de 2^e maal in de Popcorn.
Opnieuw vormde ik een team met Luc Franken.
Intussen was de muziek al erg veranderd, door toedoen van de invloed van andere DJ’s die intussen in de Popcorn hadden gewerkt. Het was niet meer hetzelfde.
Ik denk dat Luc Franken toen ook een tijdje in de Popcorn is weggeweest, waardoor deze ommekeer in het genre is ontstaan.
In ieder geval hebben we toch in die periode ons grootste succes beleefd.
Enkele jaren later was ik zowat uitgekeken op de Popcornmuziek en wilde ik iets anders draaien. Ik werd toen vervangen door Lucien, die momenteel ook nog altijd actief is.

~ Boum Boum te Tielrode.

Intussen was ik begonnen in de Boum Boum te Tielrode. Ik spreek hier nu van April 1976.
Eerst heb ik een jaar alleen gedraaid en later samen met Andre Seymus.
We draaiden er een mengeling van Popcorn, Rock & Roll en Disco en waren er aardig in geslaagd om de Boum Boum een eigen stijl te geven.
Gestopt in 1978.

Later heb ik nog in vele andere discotheken (goede en minder goede) gedraaid, zoals Time Out – Inncrowd – Sotscoop (Mechelen) – Avenue (Zelzate) – Kamel Club (Vilvoorde) en talrijke andere zaken voor een kortere periode.
Vanaf 1989 ben ik begonnen met het inrichten van Popcorn – Oldies – avonden en vandaag de dag ga ik me verder nog wel wat amuseren met dingen rondom Muziek en met mijn futuristische beeldhouwwerken.